Moving on (Nld)

Het is alweer even geleden. Sterker nog, het is heel lang geleden dat ik voor het laatst heb geschreven. Het was een mooi verhaaltje, met genoeg plannen voor mijn resterende weken in Sydney. Het was een paar dagen voor kerst, had in Nederland in de dagen ervoor gigantisch gesneeuwd, met alle het-hele-land-ligt-op-z’n-gat-gevolgen vandien. Ik had tot dat moment twee maanden gereisd door Australië, had gedurende die tijd een gemiddelde temperatuur van zo’n 32 graden, als het geen 34 is, en was zo bruin! Zo gigantisch bruin…
Als verrassing voor m’n familie ben ik op 1e Kerstdag naar huis gevlogen, iets wat niet helemaal mijn plan was (kerst en oudjaarsavond had ik graag in Sydney willen vieren), maar wegens omstandigheden nou eenmaal zo was. Na het kerstontbijt, natuurlijk in style = met bier & lekker eten op het strand, ben ik naar het vliegveld gegaan. Na een lange, lange reis kwam ik in de ochtend op 2e Kerstdag aan op Schiphol, waar m’n moeder en vriendinnetje Maxime mij zouden ophalen, dacht ik. Maar als tegen verrassing stond mijn zus, mét nichtje, ook op mij te wachten! Mama had haar ingelicht en meegenomen. Dat was leuk! (Overigens ook wel grappig, want meerdere malen hebben mijn zus en ik elkaar gesproken op Skype in die weken ervoor (toen ik al wist dat ik met Kerst thuis zou zijn) en voorgedaan alsof ik nog tot begin januari in Sydney zou blijven, vertellend over “al mijn plannen” tot 8 januari, en denkend dat ik haar erg zou verrassen wanneer ik onverwacht bij haar zou aanbellen. Zo zag ik dat voor me. Zij, op haar buurt, volle buf terug, deed alsof ik inderdaad pas 8 januari terug zou komen, wetend dat ik zat te jokken, terwijl ze heel goed wist dat ik mer Kerst alweer in Nederland zou zijn. Maar daar was ik natuurlijk weer niet van op de hoogte. Enfin.)
Thuis heb ik mijn broertje verrast en de volgende dag mijn broer en zijn vriendin op haar verjaardag. De eerste dagen in Nederland waren toch een beetje gek. Het weer was zo anders, de zon was geen vanzelfsprekendheid meer, geen zand van het strand meer in mijn tas of tussen mijn tenen, en al helemaal geen slippers meer! Wat was het koud! En al die sneeuw! Wat een cadeau, zo voelde het echt. Ik ben zeker geen wintermens, vind de overlast van sneeuw ook vervelend, maar in tijdens waar je doodgegooid wordt met “klimaatverwarming” was dit toch wel heel bijzonder. En sneeuw is beter dan regen! En zo waren de twee maanden die ik in Nederland was eigenlijk één grote wintersportvakantie. Ik heb samen met m’n broertje een sneeuwpop gemaakt, heb geglibberd en gegleden over het ijs, en heb zeker weten nog nooit eerder in m’n leven zoveel sneeuw in Nederland gezien.
Maar aan iedere vakantie komt een eind, en ook deze wintersportvakantie hield een keer op. Sterker nog, ik ben weer vertrokken naar het buitenland. Sinds 1 maart ben ik stagiaire bij HUP AG in Braunschweig, Duitsland. HUP is “een Duitse aanbieder van oplossingen voor uitgevers op de markt”. Ze ontwikkelen hun eigen software, opereren internationaal en hebben een aantal grote klanten in Nederland. Ik heb het er erg naar mijn zin en de werkzaamheden bevallen me tot nu toe goed. Ook heb ik voor het eerst in mijn leven een eigen woning, een echt eigen appartementje. Heerlijk, een eigen plekje, met alleen mijn vaat, die er zo lang/kort staat als ik wil en waar het zo schoon/vies is als ik wil. In Braunschweig dus, een stadje ter grootte van Utrecht tussen Hannover en Berlijn. Ook heb ik een eigen veranda, een eigen tuin en woon ik áán hét stadspark, Bürgerpark. ’s Ochtends loop ik in tien minuutjes naar me werk, door dat park, en ook de stad is in enkele minuten te bereiken met de benenwagen. In de weekenden ben ik wel helemaal alleen, dus daarom moeten jullie allemaal een keertje langs komen voor een paar dagen! Kunnen jullie ook genieten van de spelende konijntjes, eekhoorntjes en vogeltjes.
Ooh ja, ik heb ook een tuinkat, ja geen huiskat (die altijd binnen zit), maar een tuinkat, die zoals je dus begrijpt, altijd buiten is. Hij heeft nog geen naam, suggesties?

Advertisement